IT Service Magazine Blog http://www.itservice.nl IT Service Magazine Blogs RSS (c) Array Publications <![CDATA[Post-it]]>
Gisteren zag ik op PINC.tv een presentatie van Art Fry, de uitvinder van de gele Post-itvelletjes van 3M. Geniaal concept natuurlijk, al was het alleen al om de eenvoud ervan. Fry vertelde hoe zijn uitvinding tot stand was gekomen. Dat het helemaal geen plotselinge inval was geweest, maar dat het idee stap voor stap was geboren en een lange, moeizame weg had afgelegd. Een weg geplaveid met zowel slimme en creatieve ideeën als met probeersels die totaal geen succes hadden geoogst.

Hij vertelde dat die weg ooit was begonnen met de mislukte kleefstof van een andere onderzoeker, dr. Spence Silver, en dat hij allereerst slecht klevende boekenleggers had ontwikkeld als toepassing daarvoor. Dat die dingen echter helemaal niet aansloegen. Dat hij toen zelf in de praktijk ontdekte dat de boekenleggers die hij overhad als plakkende aantekenbriefjes heel nuttig waren, en dat díe toepassing in zijn naaste omgeving wel aftrek vond.

Kortom, luidde de strekking van zijn boodschap, uitvinden is een veel arbeidsintensiever en minder romantisch proces dan vaak wordt gedacht. Het zit hem niet zozeer in het hebben of krijgen van een geniale gedachte of inval, maar veel meer in het ontwikkelen en uitwerken van een in beginsel creatief idee.

Of wat Fry ons voorhoudt voor alle uitvindingen opgaat, kan ik onmogelijk beoordelen, maar het geldt in ieder geval voor de uitvinding SaaS. Software als een service via internet was wel een enigszins creatieve, maar natuurlijk geen geniale gedachte. Ook de eerste succesvolle aanbieders van SaaS hebben een lange en moeizame weg afgelegd, een weg van onderzoeken, proberen en verbeteren, net zo lang tot ook u en ik er echt ons voordeel mee konden doen.

Uitvinden is dus heel iets anders dan het doen van een vondst. Uitvinden is eigenlijk precies wat het woord aangeeft. Het is úitvinden, úitvinden in de vorm van een vondst!

Dick Schievels

]]> Wed, 10 Feb 2010 17:28:45 GMT <![CDATA[Overstag]]>
“Ik denk dat als je de motorkap van het datacenter echt openmaakt en daadwerkelijk de moeite neemt om te gaan kijken wat zich daar afspeelt, de schaal waarop virtualisatie plaatsvindt en de schaal waarop diensten geleverd worden, je direct zult beseffen dat we hebben te maken met een hele belangrijke en fundamentele trend”, zei hij onlangs bij de lancering in Nederland van Microsofts ontwikkelplatform in de cloud Windows Azure.

Hij haastte zich echter er direct bij te zeggen dat zijn bedrijf cloudcomputing nadrukkelijk niet als dé toekomst ziet. Het is een hele belangrijke ontwikkeling, maar de uitbouw van Microsofts onlinedienstenpakket moeten wij als gebruikers toch echt zien als een extra keuze die wordt toegevoegd aan ons IT-palet.

Natuurlijk is op die visie niets af te dingen, want we krijgen er tenslotte een keuze bij. Maar ik kan me niet onttrekken aan de indruk dat het hier toch weer eens de wens is die de vader van de gedachte blijkt te zijn. Microsoft heeft lange tijd, vermoed ik, niet eens wíllen nadenken over concepten als software en platform as a service. Dat ging natuurlijk helemaal tegen hun model in.

Maar nu de stand van de techniek die ontwikkelingen niet meer tegenhoudt, zoals aan het begin van deze eeuw met de applicatieserviceproviders nog wel gebeurde, moet Microsoft wel mee, wil het zich straks niet al zijn kaas van het brood laten eten. Daarbij zal het tegelijkertijd zo lang mogelijk zijn traditionele productenportfolio in stand willen houden.

En waarom dan niet van de nood een deugd maken? Door het nieuwe nadrukkelijk te presenteren als keus, brengen we het feit dat wíj ook nog het oude kunnen leveren nog eens nadrukkelijk onder de aandacht, zullen de strategen bij Microsoft hebben gedacht.

In het huidige nummer van IT Service Magazine leest u alles over de laatste stand van zaken rond Windows Azure. Er is het afgelopen jaar het nodige aan geschaafd en gesleuteld. Sommige onderdelen, zoals het eerder aangekondigde Live Services, zijn voorlopig uit het platform gehaald en andere delen heten anders, zoals .Net Services dat tot ‘AppFabric’ is omgedoopt.

Zoals wel vaker het geval is als het om onlinezaken gaat, hinkt Microsoft met zijn invulling van cloudcomputing weer wat achter de concurrentie aan. Maar dat hoeft geen belemmering te zijn ook op dit vlak in de toekomst een vooraanstaande rol te spelen, zo heeft het verleden geleerd. Ook al is dat dan niet van harte.

Dick Schievels


]]> Thu, 24 Dec 2009 14:36:30 GMT <![CDATA[Gladgebekt]]>
Daarnaast zal een IT'er zelden op het idee komen om, als zijn serverpark eens wel snort als een zonnetje, zijn netwerk eens wel draait als een tierelier en de applicaties bij de gebruiker eens wel in een fractie van een seconde op zijn scherm verschijnen, dit óók eens te communiceren aan zijn bazen en gebruikers. Hij is tenslotte geen marketingman en gaat er bovendien van uit dat die uitstekende services van hem de klanten zelf wel zullen opvallen. Nou, vergeet dat maar! Wat die klanten alleen bijblijft, is nou net die éne keer dat het netwerk uit de lucht floepte, juist op het moment dat het belangrijkste bedrijfsproces op volle toeren stond te draaien.

Het is al weer een tijdje geleden, maar ik heb eens een keer gesproken met vertegenwoordigers van een adviesbureau die juist heel expliciet bezig waren met het trainen van de communicatieve vaardigheden van de mensen van de IT-afdeling en zij rapporteerden verbluffende resultaten. Natuurlijk kun je een gebrekkig communicerende IT'er niet in een paar trainingen omturnen tot een gladgebekte autoverkoper, maar wat al heel veel blijkt te helpen, zo verzekerden mij de communicatie-experts, is alleen al het feit dat er het bewustzijn ontstaat dat men geen ster is op communicatief gebied en daar dus omheen moet leren zeilen.

Als de business dit nu ook nog eens in de gaten kreeg, dan waren we een heel stuk verder, hoor ik de IT'er in mij thans denken. Hé, besef ik nu, als die IT'er in mij dat denkt, dan heeft hij er nog steeds geen snars van begrepen. Je moet hem zelf uitdraaaa a a a gen die boodschap. Snap dat nou!



]]> Mon, 09 Nov 2009 10:13:56 GMT <![CDATA[Magertjes]]>
Uit de resultaten van een net uitgevoerd onderzoek in opdracht van softwareleverancier CA blijkt onder meer dat een groot aantal organisaties in Europa, het Midden-Oosten en Afrika, het EMEA-gebied, kiest voor een lean-IT-strategie om de huidige economische situatie beter het hoofd te kunnen bieden. In de rest van de wereld zal dat niet veel anders zijn, neem ik aan. Men wil de komende maanden vooral investeren in software waarmee rendementen verhoogd en kosten verlaagd kunnen worden. In het persbericht over dit onderzoek wordt dit streven als de kernfilosofie van de lean-IT-denkwijze aangemerkt. “De kernfilosofie van het leandenken valt in vier woorden samen te vatten”, lees ik, “waarde verhogen, verspilling verlagen.” Prachtige filosofie natuurlijk, die ook in niet-crisistijd tot kern mag worden verheven, wat mij betreft.

‘Wat zal dat voor software zijn waarin men wil investeren?’, vraagt de nieuwsgierige lezer zich wellicht af. Wel, volgens de rapporteurs gaat het met name om software voor servicebeheer (door 88 procent genoemd), IT-beveiliging (79 procent) en beheer van infrastructuur en bedrijfsvoering (76 procent). Elders in het persbericht lees ik nog zinnen als: “De bevindingen helpen verklaren waarom organisaties kiezen voor lean IT om hun klanten zo veel mogelijk waarde te bieden. De budgetten zijn omlaaggegaan, maar men verwacht hetzelfde niveau van dienstverlening. Door toepassing van de lean-denkwijze op IT vindt de IT-organisatie mogelijkheden om kosten te besparen, de efficiëntie te verhogen en de klant beter van dienst te zijn.”

Je kunt maar één conclusie trekken uit dit soort buitengewoon lean aandoend onderzoek: zonder invulling van gedachten, kun je heel wat gewichtig ogende leanfilosofische uitspraken doen, die niemand ook maar een grammetje wijzer maken.

Waar lean IT en met name lean IT-servicemanagement wel over horen te gaan, kunt u overigens óók in het nieuwe nummer van IT Service Magazine lezen. Zie daarvoor het artikel 'Ze de IT'ers op dieet'. Tot op het Tooling Event, wellicht?


]]> Mon, 12 Oct 2009 15:38:35 GMT <![CDATA[Techies]]> Dat in de toekomst meer en meer IT-diensten van buitenaf uw bedrijf zullen binnenkomen vanuit de cloud, is niet meer te loochenen. Hooguit valt te discussiëren over het tempo waarin dat gebeurt. Ook als het niet zo snel zal gaan als de huidige hype rond cloudcomputing suggereert, is het verstandig nu alvast na te denken over de impact die dit computermodel van de nabije toekomst zal hebben op uw interne IT-afdeling.

Natuurlijk zullen een aantal verantwoordelijkheden die uw IT-afdeling nu al draagt, gewoon gehandhaafd blijven. De verantwoordelijkheid voor de security, bijvoorbeeld, zal nooit en te nimmer volledig aan een derde partij in de cloud kunnen worden toevertrouwd. Ook de integratie van de IT-services die van verschillende leveranciers uit de cloud worden afgenomen, zal moeten worden geregisseerd.

Maar zoals het er nu naar uitziet, zullen de technische mensen van uw bedrijf wegdruppelen naar de experts in de cloud. Daarvoor in de plaats zult u mensen moeten binnenhalen die genoeg technische knowhow hebben om te kunnen communiceren met de vroegere techies die nu verderop zijn beland, tevens de nodige sjoege hebben van uw primaire businessprocessen, maar bovenal het talent hebben om de snelle stroom aan innovaties die cloudcomputing in de toekomst naar verwachting gaat genereren in te zetten om de businessprocessen nog beter te runnen.

Want dat is de vraag waar het straks om draait bij de beoordeling van het functioneren van uw ITSM-afdeling: wat draagt zij bij aan de interne innovatie? Ook volgens Marten Brinkman en Ernst Lopes Cardozo, die in het laatste nummer van IT Service Magazine het openingsverhaal over cloudcomputing voor hun rekening nemen, is de belangrijkste functie die medewerkers met IT-kennis in een organisatie kunnen vervullen ‘het slaan van een brug tussen organisatie en IT’.

Dat gold al voor de komst van cloudcomputing, schrijven zij, en die functie wordt volgens hen alleen maar belangrijker als de IT-diensten voor de organisatie door derden worden geleverd. Ik citeer:

“ICT’ers hoeven dan niet meer ‘to know how’, maar men streeft ernaar ‘to know what’, wat de mogelijkheden zijn van de actuele ICT-diensten. De nieuwe ICT’ers werken met en in de primaire organisatie. Zij denken actief mee bij het verbeteren van de primaire processen, het creëren en implementeren van nieuwe businessmodellen. Daarbij gebruiken ze hun ICT-kennis om de tactische en strategische doelen van de organisatie te bereiken.”

Volgens mij zijn dit de mensen die straks typisch thuishoren op een ITSM-afdeling. Nu nog de kunst ze te vinden!

Dick Schievels

]]> Tue, 08 Sep 2009 10:37:06 GMT <![CDATA[High performing]]> Een van de toverconcepten van de laatste tijd is het nieuwe werken. Om aan te duiden waarover dat gaat, wordt er gestrooid met termen als unified communications, real-time collaboration, knowledge workplace, social networks en Enterprise 2.0. De kurk waarop dat nieuwe werken drijft, is de zogeheten 'high-performance workplace' (HPW). De HPW, een begrip geïntroduceerd door Gartner voor de (virtuele) werkomgeving van de moderne kenniswerker, verenigt alle bovengenoemde aspecten in zich, zou je kunnen zeggen. Maar zeggen we daar ook iets mee?

Zoals zo vaak met nieuwe concepten dreigt ook hier het gevaar dat er zo veel gewicht aan het begrip wordt gehangen dat het, nog voordat het goed en wel het licht heeft gezien, alweer onder zijn eigen zwaartekracht in elkaar stort en verwordt tot een zwart gat dat alles wat maar enigszins in de buurt komt, naar binnen zuigt. In het laatste nummer van IT Service Magazine doen we een bescheiden poging dit gevaar te bezweren.

Rob Akershoek brengt in kaart wat de nieuwe kenmerken zijn waaraan de HPW voor de IT-beheerder zal moeten voldoen. Dat ook die IT-medewerker een HPW nodig heeft, wordt ingegeven door het feit dat de normale beheeractiviteiten steeds meer worden geautomatiseerd, zodat de niet-routinematige en kennisintensieve beheertaken overblijven. Het zijn taken die door de toenemende complexiteit van de IT-infrastructuur steeds meer vragen om afstemming, communicatie en kennisuitwisseling.

Johan Zwiekhorst bekijkt in zijn artikel over HPW de enige twee allesomvattende HPW-systemen die op dit moment op de markt zijn: die van IBM en Microsoft. De oplossing van IBM is gecentreerd rond WebSphere en Notes, die van Microsoft rond Windows en Office, met als hét HPW-fundament Office Communications Server.

Zelf toog ik opnieuw naar Inter Access in Hilversum. In november 2007 (IT Service Magazine 7-2007) was ik al eens bij het bedrijf voor een interview met Arthur Kruisman, innovatieadviseur HPW bij Inter Access, om uit te vinden wat voor visie achter dit begrip schuil ging. Nu, anderhalf jaar later, sprak ik er met CTO Han Dieperink over de ervaringen die men bij Inter Access in de tussentijd met het HPW-concept heeft opgedaan.

Han Dieperink blijkt een enthousiast evangelist van de high-performance workplace, maar als er één boodschap doorklinkt in wat hij ons te melden heeft, is het wel dat ook dat nieuwe werken een relatief traag proces is van samen ontdekken, samen leren en samen innoveren. Kortom: we moeten léren werken met de HPW!

]]> Tue, 23 Jun 2009 16:53:30 GMT <![CDATA[Belofte]]>
Dit voorval kwam weer bij mij boven toen op het laatste ITSMF-voorjaarscongres een lezing over onder meer dit onderwerp op het programma bleek te staan. Ik maakte er een kort verslag van dat u in het nieuwste nummer van IT Service Magazine terugvindt op pagina 8 tot en met 11.

SABSA staat voor Sherwood Applied Business Security Architecture en is een op best practices gestoelde methodologie voor het ontwikkelen van een enterprise security architecture en bijbehorende beveiligingsoplossingen. Geestelijk vader is John Sherwood, die in 1995 het fundament voor het framework ontwikkelde en die basis in 1996 publiceerde onder de titel 'SABSA: a method for developing the enterprise security architecture and strategy'.

Ondanks het feit dat de wortels van dit framework ondertussen dus al zo'n veertien jaar achter ons liggen, was het tot voor kort nog relatief onbekend. Daar begint de laatste jaren echter duidelijk verandering in te komen. Mijn hierboven geschetste spontane reactie op de vraag van die lezer, is daarvoor wellicht illustratief.

Ondertussen heb ik mijn licht over het onderwerp alsnog wat nader opgestoken en ben ik erachter dat er ook in Nederland partijen zijn die met SABSA aan de weg timmeren. Zo verzorgt Pink Education tegenwoordig meerdere trainingen op SABSA-gebied, waaronder een vijfdaagse SABSA Practionertraining. Deze cursus wordt zelfs gepresenteerd door John Sherwood zelf en gaat echt de diepte in, zo lezen we op de webside van Pink Education.

Wat dat betreft is het thema-artikel slechts een allereerste en uiterst summiere introductie van dit zeer interessant ogende framework voor securitymanagement. De presentatie van Dave Fagan heeft bij mij echter genoeg los gemaakt om dit framework in een van onze nog komende nummers eens flink nader uit te diepen.

Die belofte staat, lezer. En u mag mij er dit keer écht op afrekenen ook!
]]> Thu, 28 May 2009 16:58:43 GMT <![CDATA[Plooibaar]]> Ik maak dan per blad een lijstje: nummer 2 van 2009 gaat over 'applicatiemanagement', bepaal ik dan. "Applicatiemanagement, waar gaat dat over?", is vervolgens de terechte vraag. "Dat weet ik pas tegen de tijd dat we dat nummer gaan maken", zeg ik dan, want ik wil wat mijn thema’s betreft natuurlijk op de actualiteit kunnen inspelen.
Applicatiemanagement is een breed begrip, ik geef het toe. Je kunt er alle kanten mee op. En dat is dan ook de bedoeling. Het kan gaan over technisch applicatiebeheer, het (her)programmeerwerk, het oplappen, het herstellen en het verbeteren van de applicatie. Het kan gaan over het functioneel beheer: de software wordt in dat geval gemanaged vanuit de kant van de gebruiker, zo leg ik mijn collega's uit. Het kan ook gaan over het operationeel beheer van de software: de boel in de lucht houden. En het kan gaan over het administratief beheer van de applicaties: hoeveel licenties hebben we, wie gebruikt die software, wat kost ons dat, hebben we 't wel nodig allemaal, kan het niet goedkoper… Dat soort vragen.
In tijden dat de files slinken, je niet meer hoeft te reserveren voor een mooi tafeltje in het restaurant en de krokettenfabrikanten furore maken, is het mooi dat je jezelf, een half jaar later, die flexibiliteit hebt gegund. Ja, het is crisistijd, tijd om de kosten te drukken. Het thema van dit nummer is dus administratief applicatiebeheer.
Administratief applicatiebeheer gaat over het managen van softwareassets en applicatieportfolio's. En dat is wat je hebben moet, zowel in slechte als in goede tijden. Als je het goed doet, levert het een aardige kostenreductie op door, aldus Akershoek (zie pagina 9), onder meer een verbeterde onderhandelingspositie met leveranciers, tijdige beëindiging van onderhoudscontracten, correctie van incorrecte facturen, uitstel van aankoop- en onderhoudskosten tot de applicatie zich bewezen heeft, verwijdering van ongebruikte software, reductie van de complexiteit en diversiteit van het applicatieportfolio, verbeterde doorbelasting aan gebruikers, het automatiseren van handmatige taken en het efficiënter uitvoeren van aan software asset management gerelateerde taken. U ziet, de crisis baart haar eigen thema. Maar ook haar eigen verjaardag, bedacht ik vandaag. Het is alleen nog even de vraag wanneer we die gaan vieren.

]]> Wed, 25 Mar 2009 16:52:34 GMT <![CDATA[Strategie]]>

Business IT alignment, het is een thema dat nooit gaat vervelen: hoe krijgen we de business en de IT-afdeling eindelijk op één lijn? Toch is het eigenlijk een heel rare vraag, als je er goed over nadenkt. Want als je de geschiedenis niet kende, zou je die vraag toch echt niet begrijpen, ben ik bang. Laten we eens even net doen alsof we geen geheugen hebben, alsof we gewoon even vergeten dat business en IT bij de meeste grotere bedrijven zo uit de pas zijn geraakt, dat ze niet eens doorhebben dat ze twee totaal verschillende werelden zijn binnengelopen. Dan zou je toch heel eenvoudig denken: je hebt een bedrijf, dat bedrijf heeft een doel en alles in, aan en rond dat bedrijf doet zijn stinkende best om dat doel te bereiken. Wat nu alignment? Natuurlijk handelt de IT-afdeling in lijn met wat het bedrijfsmanagement wil. Natuurlijk levert zij maximale toegevoegde waarde in lijn met de bedrijfsstrategie. Wat is het alternatief!

Als we ons geheugen weer even inschakelen, kennen we het alternatief maar al te goed. Weten we dat business en IT opereren als twee kapiteins op één schip: de één heeft op de brug het roer in handen, maar de ander bedient ergens in de buik van schip op geheel eigenzinnige wijze het technische radarwerk dat de schroef aanstuurt. Een behouden vaart wordt dan inderdaad erg onwaarschijnlijk. Maar hoe halen we die veilige thuishaven dan wel?

In IT Service Magazine 7 brengt Rob Akershoek in kaart wat een aantal best practices zeggen over business IT alignment en destilleert daaruit dat bITa betrekking heeft op onder meer de volgende twee activiteiten: (1) opstellen IT-strategie, afgeleid van de bedrijfsstrategie en (2) afstemmen van service- en projectportfolio op bedrijfsdoelstellingen. Elders gaat hij ook in op de vraag waarom de afstemming tussen business en IT zo slecht van de grond is gekomen. Een belangrijke oorzaak, zo constateert hij, is dat de business vaak helemaal niet in staat is om duidelijke strategieën en plannen te formuleren...

Is dát dan misschien de kern van het probleem? Bedrijven die zelf niet goed weten wat hun doel is en hun strategie niet kunnen formuleren? Business IT alignment: vervelen doet het nooit!]]> Thu, 27 Nov 2008 16:56:19 GMT